عفونتهای استرپتوکوکی
عفونتهاي استرپتوكوكي
استر پتوكوكها نوعي از باكتريها هستند كه به طور طبيعي در راههاي تنفسي فوقاني و روده ساكن هستند استر پتوكوكها در انسان توليد عفونت و بيماري مي نمايند.
شايع ترين اين بيماريها، گلو درد استرپتوكوكي يا آنژين چركي، مخملك و زرد زخم است. التهاب گوش مياني نيز از بيماريهايي است كه اين ميكروبها ايجاد مي كنند.
«گلودرد (آنژين) استرپتوكوكي»
تعريف: اين بيماري يك عفونت حاد منتشره از راه دستگاه تنفس است كه نوعي استرپتوكوك عامل آن است.
اهميت: اهميت گلو درد استرپتوكوكي به خاطر ارتباطي است كه بين اين بيماري و تب روماتيسمي وجود دارد. و يكي از بيماريهاي نسبتاً شايع اطفال به خصوص در سنين 12-5 سال مي باشد. تشخيص زودرس و درمان به موقع و صحيح و جلوگيري از عود آن، باعث پيشگيري از ابتلا به تب روماتيسمي و عارضۀ قلبي آن مي گردد.
راه سرايت: انتقال بيماري معمولاً از طريق تماس با فرد بيمار و از راه هوا و ترشحات دستگاه تنفسي انجام مي گيرد. در بعضي اپيدمي ها در مدارس، بيماري از طريق شير، آب آلوده و سالاد اتفاق افتاده است.
دوره كمون: دورۀ كمون اين بيماری كوتاه و بين 3-1 روز است.
علائم باليني: معمولاً بيماري با تب بالا (40-39)، گلو درد، سر درد، دل درد (در اطفال شايع تر است)، تهوع، استفراغ و بي اشتهايي شروع مي شود. بعد از گذشت يك روز روي لوزتين نقاط چركي مجزا از هم تشكيل مي شود سپس به يكديگر مي پيوندد و تشكيل يك غشا به رنگ سفيد مايل به زرد مي دهد كه به راحتي كنده مي شود و اين يكي از مشخص ترين علائم اين بيماري است.
دورۀ واگيري: بدون درمان بين 10 تا 12 روز است ولي اگر ترشحات چركي وجود داشته باشد، دورۀ واگيري آن براي هفته ها يا ماهها ادامه مي يابد. ولي چنانچه بيماري با پني سيلين درمان شود، 48 ساعت پس از تزريق ديگر خطر آلوده كنندگي ندارد. در تعقيب آنژين استرپتوكوكي درمان نشده، عوارض گوناگوني ديده مي شود كه مهمترين و خطرناك ترين آنها «تب رماتيسمي» و به دنبال آن روماتيسم قلبي و نارسائيهاي كليوي است.
پيشگيري: آنژين چركي، فاقد واكسن است و فقط بايد درمان به طور كامل انجام شود و هدف از درمان گلودرد استرپتوكوكي، ريشه كن كردن استرپتوكوك از گلوو پيشگيري از ابتلا به تب روماتيسمي است. درمان بهتر است به وسيلۀ آمپول «پني سيلين» انجام شود. اگر به دلايلي نتوانست از آمپول استفاده كند بايد به مدت ده روز تمام با «آمپي سيلين» تحت درمان باشد. اما اگر كسي درمان كامل نشد و مبتلا به تب روماتيسمي شد در اينجا بايد از عارضه روماتيسم قلبي جلوگيري شود، براي اين كار ماهانه پني سيلين «رتارد» (طولاني اثر) توصيه مي شود تا بيمار از مرز 40-35 سالگي بگذرد.