زردزخم
زرد زخم
تعريف: يك عفونت سطحي و قابل سرايت پوست است. كه ممكن است مراحل مختلف آبدانه اي، چركدانه و دلمه بستن را طي كند عامل اين بيماري بيشتر استر پتوكوك و يا استافيلوكوك3 است.
اهميت: اين بيماري در بين بچه هاي روستايي و يا مناطقي كه از بهداشت كافي برخوردار نيستند، شايع تر است. شدت واگيري آن مختلف است. حتي گاهي به صورت همه گير در كودكستانها و مدارس شبانه روزي يا در يك كلاس و يا يك خانواده مشاهده مي شود.
راه سرايت: انتقال اين بيماري از شخص بيمار به شخص سالم در نتيجۀ تماس مستقيم با ترشحات زخم و يا غير مستقيم توسط وسايل آلوده بيمار صورت مي گيرد. آب آلوده به ميكرب بيماري نيز مي تواند باعث انتقال شود. به علاوه به علت سرايت ترشحات بيماري به ساير قسمتهاي بدن، ممكن است در مدت كوتاهي تمام بدن شخص را فرا گيرد.
دورۀ كمون: معمولاً كوتاه است و از چند روز تجاوز نمي كند.
علائم باليني: ضايعه معمولاً بر روي پوست صورت و سرظاهر مي شود ولي ممكن است روي پوست بدن نيز ديده شود. زرد زخم ابتدا به صورت تاولهاي كوچكي است كه از مانع صافي پر شده است و مايع درون تاول به سرعت خشك مي شود و كرۀ زرد رنگي آن به وجود مي آيد. زخمها داراي خارش است و همين خارش باعث انتشار بيماري شده و ممكن است عفونتهاي سطحي ديگري هم به زخم اضافه شود.
دورۀ واگيري: تا زماني كه زخمها خشك نشده است و ترشح دارد، بيماري قابل سرايت به ديگران است.
پيشگيري: جداسازي بيمار شرط اول است. بيمار بايد يك دوره كامل با آنتي بيوتيك درمان شود. همچنين زخمها و وسايل آلوده بيمار بايد ضدعفوني شود.
مراعات نكات بهداشتي در پيشگيري از اين بيماري اهميت زياد دارد. مانند: جلوگيري از بازي كردن بچه ها با خاك، دوري از آبهاي كثيف و آلوده، پرهيز از استعمال وسايل شخصي (حوله و شانه) جدا كردن بيمار و درمان كامل او – و ممانعت از تماس بيمار با افراد سالم.
به دلايل ياد شده از ورود دانش آموزان بيمار تا خشك شدن زخمها به مدرسه بايد جلوگيري به عمل آورد.