Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} بيماري سرخك تعريف: «سرخك» يك بيماري حاد بسيار مسري منشتره از راه دستگاه تنفس است كه با علائم نزله و بثورات مشخص مي شود. عامل ان ويروس است و عوارض متعددي از جمله التهاب گوش مياني، «ذات الريه» و «آنسفاليت» (ورم مغز) در پي دارد. اهميت: اولاً سرخك به سرعت شيوع مي يابد قبل از آن كه ايمن سازي گسترده صورت گيرد، در گشته سرخك در ميان بچه ها بسيار شايع بود و 90 درصد مردم تا 20 سالگي مبتلا مي شدند. ثانياً عوارض خطرناكي دارد. ثالثاً مرگ و مير آن در كشورهاي جهان سوم بسيار بالاست، به گونه اي كه سرخك تقريباً يك چهارم از كليۀ مرگهاي مربوط به كودكان زير 7 سال را سبب مي شود. دورۀ كمون: دورۀ كمون سرخك 14/8 روز است (حدود 2 هفته) علائم باليني: تب، تورم ملتحمۀ چشم، ترشح بيني، التهاب ناي، نقطه هاي كوليك[1] به روي مخاط دهان تظاهر مي يابد. بين روزهاي 3 تا 7، دانه هاي قرمز مشخص بيماري، اول در روي صورت و سپس در تمام بدن ظاهر مي شود. اين دانه ها 4 تا 7 روز دوام دارند و بعضي اوقات با تبديل به پوسته هاي سبوس مانند، خاتمه مي يابند. راه سرايت: انتقال بيماري به وسيله انتشار قطره هاي آب دهان و يا تماس مستقيم با ترشحات بيني و يا گلوي افراد آلوده صورت مي گيرد. همچنين انتقال سرخك به وسيله هوا و اشيايي كه به تازكي به ترشحات بيني و گلو آلوده شده اند، صورت مي گيرد. دورۀ واگيري: كمي قبل از شروع تب، تا 4 روز بعد از ظهور دانه هاي پوستي، قابليت انتقال وجود دارد. پيشگيري: بهترين راه، تزريق واكسن سرخك است كه در 9 و 15 ماهگي به شيرخوار تزريق مي شود. جداسازي بيمار از ديگران نيز حائز اهميت است.