چرابه مراقب سلامت درمدرسه نیازمندیم ؟

امروزه سلامت را فقدان بيماري تلقي نمي كنند. بل، برخورداري كامل از آسايش و رفاه جسمي، رواني و اجتماعي را معيار و نشانه تندرستي انسان محسوب مي دارند. بر اين اساس، تامين سلامت جامعه در گرو توجه آحاد مردم يك كشور، به بهداشت فردي و عمومي است، كه تا حدود زيادي به سلامت جامعه و اوضاع و شرايط خاص فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي محيطي كه فرد در آن زيست مي كند، بستگي دارد. بديهي است عواملي چون رشد و توسعه اقتصادي، تحولات مثبت فرهنگي، پيشرفتهاي دانش پزشكي و تأمين امكانات رفاهي، در تحقق تندرستي در سطح وسيع در جوامع انساني، نقشي تعيين كننده دارند.

قانون اساسي كشور تأمين سلامت و بهداشت و درمان مردم را به عنوان حقي همگاني، تصريح نموده و ايجاد رفاه و سلامت آحاد جامعه را از وظايف دولت قرار داده است. در اين راستا هر گونه اقدام، به منظور تأمين سلامت جسمي، رواني و اجتماعي دانش آموزان، از جمله وظايف وزارت آموزش و پرورش تلقي شده است كه مي بايد به كمك وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي هدف والاي ياد شده را تحقق بخشد. اگر اين نكته را پذيرفته باشيم كه يكي از اركان استقلال و توسعه اجتماعي و اقتصادي هر جامعه، بهره مندي از نيروهاي سالم و كارآمد است، به اهميت بهداشت، به عنوان مهمترين وسيله دستيابي به هدف ياد شده و تأمين سلامت جسمي، رواني و اجتماعي آحاد جامعه، پي خواهيم برد.

در بين نهادهاي اجتماعي كشور ما، مدرسه يكي از مهمترين نهادهاي سازمان يافته رسمي است كه بايد به فراهم نمودن محيط سالم و بهداشتي، به جسم و روان كودكان جامعه، امكان شكوفايي بدهد و آنان را نسبت به ديگر اشخاص، خانواده و اجتماع مسئول سازد. و از آنان مادراني شايسته و پدراني لايق و زنان و مرداني سالم و كارآمد و مفيد به حال اجتماع بار آورد. بديهي است از نظر اقتصادي نيز بهره دهي مطلوب از سرمايه گذاري در اين امر، چه از نظر مادي و چه از نظر نيروي انساني، جز با تأمين سلامت دانش آموزان و كاركنان مدارس ميسر نيست.

هر چند در مدارس، امكانات تربيتي گوناگوني با كوشش مديران، معلمان و مربيان امور تربيتي و تربيت بدني فراهم است. لكن نياز به وجود فردي به عنوان مربي و مراقب بهداشت و سلامت دانش آموزان، به صورت موظف، محسوس است. تا به طور مداوم، ناظر به امر صحت و سلامت عزيزان دانش آموز باشد و مربيان و معلمان، پدران و مادران را در مسايل بهداشتي مدارس ياري و آنان را راهنمايي كند و در كشف و شناسايي افراد بيمار، تلاش نمايد و در پيشگيري از بيماريهاي عفوني واگيردار و انجام كمكهاي اوليه در مواقع بروز حوادث، اقدام كند.