اوریون
بيماري اوريون(بناگوشک)
تعريف: اوريون يك بيماري حاد واگير منتشره از راه دستگاه تنفس است كه عامل آن ويروس است و از نظر علائم باليني با تورم غدد بزاقي، به خصوص غدد بنا گوشي همراه است.
اهميت: اهميت بيماري به دليل ميزان شيوع زياد است و گهگاه عوارض خطرناكي دارد. اوريون ممكن است در 15 تا 20 درصد مردان و 5 درصد زنان كه بعد از سن بلوغ مبتلا مي شوند، التهاب بيضه ها و تخمدان به وجود مي آورد.
راه سرايت: انتشار قطره هاي آب دهان و تماس مستقيم با بزاق افراد آلوده، راههاي سرايت بيماري است.
دورۀ كمون: 2 تا 3 هفته است.
علائم باليني: بيماري با تب، متورم و حساس شدن يك يا چند غده بزاقي كه معمولاً بنا گوشي و بعضي اوقات غدد زير زباني و يا زير آرواره اي است، مشخص مي شود. اين تورم ممكن است غدد يك و يا هر دو طرف صورت را فرا گيرد. باز كردن دهان و عمل بلع دردناك است و بيمار از خشكي دهان، شكايت دارد.
دورۀ واگيري: ويروس از 6 روز قبل از ابتلاي غدد بزاقي و تا 9 روز بعد از آن از بزاق جدا مي شود. ولي حداكثر شدت واگيري آن 48 ساعت قبل از متورم شدن غدد بزاقي است.
پيشگيري: بهتريت راه پيشگيري واكسيناسيون است كه در 15 ماهگي تزريق مي شود. جداسازي بيمار از ديگران نيز ضروري است.